آسانسورهای مسافری دارای سطح ایمنی بسیار بالایی هستند. آسانسورهای مدرن یکی از ایمن ترین روش های حمل و نقل در جهان هستند که ایمنی آنها توسط سیستم های حفاظتی مکانیکی و الکتریکی متعدد تضمین می شود.
سیستم های ایمنی اصلی عبارتند از:
گاورنر سرعت و گیره ایمنی: زمانی که سرعت آسانسور از مقدار تعیین شده بیشتر شود، تنظیم کننده سرعت گیره ایمنی را فعال می کند و برای جلوگیری از سقوط خودرو را به زور روی ریل های راهنما متوقف می کند.
بافر: در پایین چاهک نصب می شود و در صورت خرابی آسانسور نیروی ضربه را جذب می کند و باعث کاهش آسیب به مسافران می شود.
دستگاه محافظ درب: مجهز به یک پرده نوری یا صفحه لمسی ایمنی است که در صورت تشخیص مانع در هنگام بسته شدن درب به طور خودکار باز می شود و از به دام افتادن افراد جلوگیری می کند.
مدار ایمنی الکتریکی: اگر سیستم یک ناهنجاری (مانند بسته نشدن کامل درب یا اضافه بار) را تشخیص دهد، آسانسور راه اندازی نمی شود و شرایط کارکرد ایمن را تضمین می کند.
حفاظت اضافه بار: هنگامی که بار از مقدار نامی تجاوز می کند، آسانسور زنگ خطر را به صدا در می آورد و از کار کردن خودداری می کند و از خرابی های ناشی از اضافه بار جلوگیری می کند.
علاوه بر این، طبق استاندارد ملی GB/T 7588.1-2020، آسانسورها باید بیش از 100 الزامات ایمنی را در مراحل طراحی، ساخت و نصب داشته باشند و استاندارد سیستم های الکترونیکی قابل برنامه ریزی (PESSRAL) برای بهبود بیشتر سطح ایمنی هوشمند معرفی شده است.
